Σήμερα, μόνο λίγοι τυχεροί καταφέρνουν να ξεφύγουν από την οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης, αλλά ένας πολύ μικρός αριθμός ανθρώπων θα μπορέσει να δώσει μια σωστή εξήγηση για το πού κρύβονται οι ρίζες αυτής της επιδημίας.
Εν τω μεταξύ, όλη η ουσία της ασθένειας, όπως συμβαίνει συχνά, περιέχεται στον ίδιο τον όρο: «osteo» στη γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων σημαίνει κόκκαλο, «chondro» σημαίνει χόνδρος. Και η κατάληξη της λέξης προέρχεται από το επίθημα «osis» που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ιατρικών όρων, το οποίο χρησιμοποιείται όταν η διαδικασία συνοδεύεται από μη αναστρέψιμες αλλαγές που προκαλούνται από διαταραχή των μεταβολικών μηχανισμών σε κυτταρικό επίπεδο (όπως λένε οι ειδικοί, δυστροφική).
Τύποι οστεοχονδρωσίας
- οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (εμφανίζεται ακόμη και σε νεαρά άτομα)
- Οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής (λιγότερο συχνή)
- οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής περιοχής
Η πιο κοινή ταξινόμηση της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης σχετίζεται με την ανατομική δομή της σπονδυλικής στήλης και την γενικά αποδεκτή διαίρεση της σε αυχενική, θωρακική και οσφυοϊερή περιοχή.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας
Η σύγχρονη ιατρική τηρεί την εκδοχή ότι για την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας πρέπει να συμβεί ένας ή περισσότεροι από τους ακόλουθους παράγοντες:
- επιβαρυμένη κληρονομικότητα - η παρουσία της νόσου σε προηγούμενες γενιές.
- λοιμώξεις και σοβαρές δηλητηριάσεις.
- ανεπαρκώς ισορροπημένη διατροφή.
- συνεχής έκθεση της σπονδυλικής στήλης σε δυσμενείς φυσικούς παράγοντες (δόνηση, σπασμωδικές κινήσεις και κρούσεις κ.λπ.).
- συχνή και παρατεταμένη παραμονή σε μια συγκεκριμένη θέση σώματος (στάση).
- ιστορικό τραυματισμών στην πλάτη?
- αυξημένο φορτίο - μεταφορά βαρέων αντικειμένων ή μεγάλου σωματικού βάρους.
- συγγενείς ή επίκτητες παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης και του μυοσκελετικού συστήματος στο σύνολό του.
- αυτοάνοσες διεργασίες και σοβαρές διαταραχές των κυκλοφορικών διεργασιών στο σώμα.
- κάπνισμα;
- ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα.
Το κύριο μέρος των παθολογικών διεργασιών σε αυτή την ασθένεια, κατά κανόνα, ξεκινά με διαταραχή των διατροφικών διεργασιών του στρώματος του χόνδρου που βρίσκεται μεταξύ δύο γειτονικών σπονδύλων. Σε νεαρή ηλικία, κάθε τέτοιος δίσκος έχει τα δικά του αιμοφόρα αγγεία, μέσω των οποίων τροφοδοτούνται τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και απομακρύνονται τα μεταβολικά προϊόντα έξω.
Αφού ένα άτομο γίνει 20-25 ετών, τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τον χόνδρο σταδιακά ατροφούν και η διατροφή αρχίζει να συμβαίνει παθητικά - λόγω της απορρόφησης των απαραίτητων χημικών ενώσεων από τους κοντινούς ιστούς. Σε αυτή την περίπτωση, η μη κυτταρική ουσία του δίσκου λειτουργεί ως ένα είδος αντλίας: η εισροή και εκροή υγρών με διαλυμένες ουσίες συμβαίνει κατά τις ανθρώπινες κινήσεις. Επομένως, η χαμηλή σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε ανεπάρκεια απαραίτητων στοιχείων και συσσώρευση μεταβολικών προϊόντων (μερικές φορές τοξικά). Η ίδια εικόνα δημιουργείται εάν τα θρεπτικά συστατικά παρέχονται σε ανεπαρκείς ποσότητες. Επιπλέον, η διαδικασία απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών παρεμποδίζεται σημαντικά όταν οι ίνες του χόνδρινου ιστού σχίζονται (για παράδειγμα, ως αποτέλεσμα τραυματισμού).
Η έλλειψη θρεπτικών ουσιών οδηγεί στο γεγονός ότι οι διαδικασίες αποκατάστασης του δίσκου επιβραδύνουν και σταματούν εντελώς. Οι ίνες του χάνουν την ελαστικότητα, η οποία συνοδεύεται από σταδιακές παθολογικές αλλαγές.
Στάδια ανάπτυξης της σπονδυλικής οστεοχονδρωσίας
Ο εκφυλισμός, ο οποίος επηρεάζει ομαλά αλλά αναπόφευκτα τους ιστούς του προσβεβλημένου θραύσματος της σπονδυλικής στήλης κατά τη διάρκεια της οστεοχονδρωσίας, εμφανίζεται προς την κατεύθυνση από το κέντρο προς την περιφέρεια, επηρεάζοντας πρώτα το χόνδρινο στρώμα και στη συνέχεια τους σχηματισμούς των οστών. Κρίνοντας από το πόσο έντονες είναι οι αλλαγές, η όλη διαδικασία χωρίζεται σε διάφορα στάδια.
- Επηρεάζεται μόνο το κεντρικό τμήμα του δίσκου: γίνεται λιγότερο ελαστικός, με αποτέλεσμα να μειώνονται οι ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών.
- Εμπλέκεται το περιφερικό, πιο πυκνό τμήμα της μεσοσπονδυλικής επένδυσης. Δεν μπορεί πλέον να στηρίξει σωστά τους σπονδύλους, με αποτέλεσμα να μπορούν να κινούνται οριζόντια. Μπορεί να εμφανιστούν ρωγμές στην περιφέρεια του δίσκου.
- Οι ρωγμές κατά μήκος των άκρων του μεσοσπονδύλιου στρώματος γίνονται όλο και πιο βαθιές και ευρύτερες. Πιο μαλακός, εσωτερικός χόνδρινος ιστός μπορεί να εισχωρήσει σε αυτά - τότε δημιουργούνται προεξοχές. Το πάχος του στρώματος μειώνεται τόσο πολύ που οι άκρες των σπονδύλων ακουμπούν μεταξύ τους και σχηματίζονται οστικές αναπτύξεις (κάλλοι) - οστεόφυτα - στα σημεία επαφής τους. Εάν η ρωγμή μεγαλώσει αρκετά ή οι άκρες του δίσκου σκάσουν, ο ιστός του χόνδρου ξεσπά. Όταν κατανέμεται στην κατακόρυφη κατεύθυνση, σχηματίζεται ενδοσπογγιακή κήλη (μέσα στον σπόνδυλο). Δεν προκαλεί κλινικά συμπτώματα. Όταν ο ιστός του χόνδρου κατανέμεται σε οριζόντια προβολή, σχηματίζεται μια κλασική μεσοσπονδυλική κήλη, η οποία οδηγεί σε συμπίεση σημαντικών παρασπονδυλικών δομών.
- Στο τελευταίο στάδιο, ο ιστός χόνδρου αντικαθίσταται από συνδετικό ιστό και οι σύνδεσμοι της σπονδυλικής στήλης εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία. Αυτό οδηγεί σε απώλεια ενεργών κινήσεων.
Ποιος κινδυνεύει;
Πολυάριθμες μελέτες έχουν εντοπίσει αρκετούς παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη οστεοχονδρωσίας:
- Ηλικία (άνω των 50 ετών). Οι διαδικασίες αποκατάστασης του χόνδρινου ιστού σε αυτή την ηλικία επιβραδύνονται φυσικά, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο οστεοχόνδρωσης. Για πολύ καιρό, αυτή η ασθένεια θεωρούνταν φυσική κατάσταση της σπονδυλικής στήλης ενός ηλικιωμένου.
- Υπέρβαρος. Δημιουργεί αυξημένο φορτίο στη σπονδυλική στήλη, το οποίο συνοδεύεται από ταχεία φθορά του χόνδρινου μεσοσπονδύλιου στρώματος.
- Παρουσία συγγενών (από παλαιότερες γενιές) με οστεοχόνδρωση.
- Σωματική αδράνεια. Οδηγεί στην ανάπτυξη οστεοχόνδρωσης, αφού οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι στερούνται της ικανότητας να λαμβάνουν θρεπτικά συστατικά και υγρά στον απαιτούμενο όγκο.
- Τραυματισμοί στην πλάτη. Ακόμη και μικροτραυματικοί τραυματισμοί (για παράδειγμα, τραυματισμοί από οδικά τροχαία ατυχήματα) οδηγούν σε μικροσκοπικά ρήγματα στον ιστό του χόνδρου, η οποία συνοδεύεται από αλλαγές του.
- Μεταβολικές διαταραχές και συνακόλουθες σωματικές παθολογίες (διαταραχές του κυκλοφορικού, φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες διεργασίες). Συνοδεύονται από διαταραχή στη διαδικασία της διατροφής των ιστών και σε περίπτωση βλάβης του συνδετικού ιστού, η φλεγμονώδης διαδικασία μπορεί να εξαπλωθεί στη σπονδυλική στήλη.
- Συγγενείς και επίκτητες δομικές ανωμαλίες του μυοσκελετικού συστήματος. Οδηγούν σε αλλαγή ισορροπίας, παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και ακατάλληλη κατανομή του φορτίου στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
- Εγκυμοσύνη. Η υπερφόρτωση της σπονδυλικής στήλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συχνά οδηγεί σε μετατόπιση των δομών της και στην επακόλουθη ανάπτυξη οστεοχονδρωσίας.
- Επαγγελματικοί κίνδυνοι (φυσική φύση). Αυτά περιλαμβάνουν, πρώτα απ 'όλα, τη δόνηση, την ανύψωση και τη μεταφορά βαρέων αντικειμένων. Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται και οι επαγγελματικές αθλητικές δραστηριότητες, αφού κατά κανόνα συνοδεύονται από σωματική υπερφόρτωση και τραυματισμούς.
Κάθε άτομο που έχει έναν ή περισσότερους από αυτούς τους παράγοντες διατρέχει αυξημένο κίνδυνο.
Τα πιο κοινά παράπονα με οστεοχονδρωσία
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η οστεοχόνδρωση επηρεάζει κυρίως τη σπονδυλική στήλη, θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι το πρώτο σημάδι του προβλήματος είναι ο πόνος στην πλάτη και τη σπονδυλική στήλη. Ωστόσο, η πρακτική δείχνει ότι πιο συχνά τέτοια άτυπα, με την πρώτη ματιά, παράπονα όπως:
- αίσθημα κόπωσης, βάρος στην πλάτη, κυρίως στους ώμους.
- μούδιασμα και πόνοι στα άνω άκρα.
- πονοκέφαλο;
- ζάλη, ναυτία?
- πόνος στην περιοχή του θώρακα και της καρδιάς.
Η φύση των παραπόνων αναγκάζει τον ασθενή να επικοινωνήσει με ειδικό άλλου προφίλ, ενώ ο λόγος της εμφάνισής τους έγκειται στην οστεοχονδρωσία.
Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση έχει χρόνια πορεία, και εκδηλώνεται πιο καθαρά στο οξύ στάδιο. Εκτός από αυτά τα παράπονα, χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Σύνδρομο πόνου. Στο οξύ στάδιο, ο πόνος στην πλάτη είναι καυστικός, αφόρητος, εξαπλώνεται αρκετά μακριά από τους προσβεβλημένους σπονδύλους και ακτινοβολεί κατά μήκος των νευρικών ινών. Ο πόνος αναγκάζει ένα άτομο να πάρει μια συγκεκριμένη στάση σώματος στην οποία γίνεται πιο ήσυχο. Κατά τη διάρκεια του σταδίου ύφεσης, ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί μόνο σε μια συγκεκριμένη θέση ή κατά την εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων.
- Λειτουργικές διαταραχές. Το προσβεβλημένο νεύρο μπορεί να χάσει τη λειτουργία του ή να το εκτελέσει σε περιορισμένο βαθμό, γεγονός που οδηγεί σε μούδιασμα των άκρων, μυϊκή αδυναμία, μειωμένο εύρος ενεργών κινήσεων και εμφάνιση παραισθησίας (ασυνήθιστες αισθήσεις στο δέρμα που νευρώνονται από το προσβεβλημένο νεύρο).
- Νευρολογικές διαταραχές αντανακλαστική ή συμπιεστική προέλευση. Ανάλογα με το τμήμα της σπονδυλικής στήλης που επηρεάζεται από την παθολογική διαδικασία, εμφανίζονται σχετικά κλινικά σημεία: ζάλη και διαταραχή στη βάδιση, εμβοές, λόξυγκας, σπασμός της χοληδόχου κύστης και του οισοφάγου, ξηρός βήχας, καούρα κ.λπ.
Κατά την εξέταση, ο γιατρός παρατηρεί ότι:
- ο ασθενής βρίσκεται σε αναγκαστική (ανταλγική) θέση.
- Οι ενεργές κινήσεις στα άκρα και την πλάτη μειώνονται σημαντικά σε όγκο.
- υπάρχει μυϊκή ένταση στην πληγείσα περιοχή της πλάτης (άμυνα).
- η ψηλάφηση των ακανθωδών διεργασιών των σπονδύλων και των παρασπονδυλικών σημείων συνοδεύεται από την εμφάνιση έντονου πόνου.
Η τελική διάγνωση γίνεται με βάση τα αποτελέσματα μιας πρόσθετης εξέτασης.
Πέρα από το οξύ στάδιο, ο ανέκφραστος πόνος παραμένει συνδεδεμένος με την εκτέλεση ορισμένων κινήσεων ή γενικά σωματικής δραστηριότητας, καθώς και με αυξημένη κόπωση, γρήγορη κόπωση όταν στέκεστε ή κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση, όπως και κάθε άλλη ασθένεια, αντιμετωπίζεται ολοκληρωμένα. Στο οξύ στάδιο, η θεραπεία έχει τους ακόλουθους στόχους:
- Καταπολέμηση του συνδρόμου πόνου. Οι σύγχρονοι γιατροί τηρούν την άποψη ότι για οποιαδήποτε παθολογία των αρθρώσεων που συνοδεύεται από έντονο πόνο, ο πρωταρχικός στόχος της θεραπείας πρέπει να είναι η εξάλειψή της. Ο έντονος πόνος όχι μόνο φέρνει ένα άτομο σε κατάσταση ψυχολογικής δυσφορίας, αλλά και τον αναγκάζει να περισώσει τις προσβεβλημένες αρθρώσεις, κάτι που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να γίνει συνηθισμένο και να οδηγήσει σε ακαμψία τους. Για τους σκοπούς της ανακούφισης από τον πόνο, φάρμακα από την ομάδα των μη οπιοειδών αναλγητικών και των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο συστηματικά όσο και τοπικά, έχουν αποδειχθεί τα πιο αποτελεσματικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν παυσίπονα για να πραγματοποιήσουν θεραπευτικούς αποκλεισμούς.
- Ανακούφιση της μυϊκής έντασης. Ο αντανακλαστικός μυϊκός σπασμός περιπλέκει σημαντικά τη διαδικασία αποκατάστασης του προσβεβλημένου τμήματος της σπονδυλικής στήλης, καθώς οδηγεί σε επιδείνωση της κυκλοφορίας του αίματος. Για την εξάλειψη αυτού του προβλήματος, χρησιμοποιούνται φάρμακα από την ομάδα των μυοχαλαρωτικών κεντρικής δράσης.
- Βελτίωση της διατροφής του μεσοσπονδύλιου στρώματοςπου αποτελείται από ιστό χόνδρου. Σας επιτρέπει να αυξήσετε τις λειτουργικές ικανότητες του μεσοσπονδύλιου δίσκου και να διεγείρετε την ανάκτησή του. Χρησιμοποιούνται φάρμακα από την ομάδα των χονδροπροστατευτών.
- Βελτίωση μεταβολικών διεργασιών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Χρησιμοποιούνται βιογονικά διεγερτικά και υαλοειδές. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους αμφισβητείται από αρκετούς νευρολόγους.
- Εκφόρτωση του επηρεαζόμενου τμήματος. Συνταγογραφείται αυστηρή ανάπαυση στο κρεβάτι, χρησιμοποιούνται διάφορες συσκευές και ορθώσεις (επίδεσμος, κορσές, γιακάς Chance).
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί φυσιοθεραπεία:
- ξηρή θερμότητα?
- επαγωγική θερμότητα;
- διαδυναμικά και παλμικά ρεύματα.
- υπεριώδη ακτινοβολία?
- ηλεκτροφόρηση με αναισθητικά διαλύματα.
Η κρανιοϊερή θεραπεία, η ρεφλεξολογία και η κρυοθεραπεία έχουν αποδειχθεί καλά.
Στα μεταγενέστερα στάδια, με ορισμένους τύπους συμπίεσης των νευρικών ριζών, γίνεται χειρουργική επέμβαση.
Κατά το στάδιο της ύφεσης, συνεχίζεται η λήψη χονδροπροστατευτικών. Επιπλέον, έχουν προγραμματιστεί οι ακόλουθες δραστηριότητες:
- μασάζ - βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στους ιστούς και τη διατροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
- εφαρμογές με οζοκερίτη?
- λουτρά ραδονίου και υδρόθειου.
- εφαρμογές λάσπης?
- φυσικοθεραπεία ή (στα αρχικά στάδια) αθλητισμός – βοηθά στην αποκατάσταση των λειτουργιών της σπονδυλικής στήλης και των άκρων, βελτιώνει τη θρέψη του ιστού του δίσκου και σχηματίζει μυϊκό κορσέ.
Η χειρωνακτική θεραπεία έχει επίσης χρησιμοποιηθεί με επιτυχία.
Επιπλοκές της οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση είναι μια παθολογία που σε μεταγενέστερα στάδια μπορεί να προκαλέσει σοβαρές νευρολογικές διαταραχές. Αφού ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χάσει την ακεραιότητά του, χάνει την ικανότητά του να επιδεικνύει τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών υπό φορτίο και στη συνέχεια δεν μπορεί να προστατεύσει διάφορες παρασπονδυλικές δομές - ρίζες νωτιαίου νεύρου και αιμοφόρα αγγεία - από συμπίεση. Ταυτόχρονα, σχηματίζοντας κηλικές προεξοχές, η ίδια η ουσία του δίσκου μπορεί να προκαλέσει συμπίεση.
Οι πιο σοβαρές επιπλοκές είναι:
- πάρεση των άνω άκρων?
- κρίσεις ξαφνικής απώλειας συνείδησης, που συνοδεύονται από πτώση του ασθενούς.
- σύνδρομο πτώσης – περιοδικές ξαφνικές πτώσεις διατηρώντας τη συνείδηση.
Οι επώδυνες προσβολές στα τελευταία στάδια μπορεί να γίνουν τόσο έντονες που ο ασθενής χάνει για κάποιο χρονικό διάστημα την ικανότητα να κινείται, να αναπνέει βαθιά και να βήχει. Επιπλέον, όσο εξελίσσεται η νόσος, αυξάνεται η συχνότητα και η διάρκεια των παροξύνσεων.
Είναι δυνατόν να θεραπευτεί πλήρως;
Η μέγιστη αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δομών είναι δυνατή μόνο στα αρχικά στάδια της παθολογικής διαδικασίας. Σε μεταγενέστερα στάδια, οι αλλαγές είναι μη αναστρέψιμες. Ωστόσο, η σωστά επιλεγμένη θεραπεία και ο βέλτιστος τρόπος ζωής μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου και να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των οξέων περιόδων.
Πρόληψη της οστεοχονδρωσίας
Το κύριο μέτρο για την πρόληψη της οστεοχόνδρωσης είναι η τήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής:
- Σωστή διατροφή, επαρκής ποσότητα στη διατροφή των τροφίμων που περιέχουν ουσίες για την κατασκευή ιστού χόνδρου.
- Η τακτική άσκηση – γιόγκα και κολύμπι, καθώς και η γυμναστική και το σκι αντοχής, έχουν αποδειχθεί ότι είναι τα πιο αποτελεσματικά. Σας επιτρέπουν να δημιουργήσετε έναν ισχυρό μυϊκό κορσέ της πλάτης, ο οποίος παρέχει σημαντική υποστήριξη στη σπονδυλική στήλη. Τα κρουστικά φορτία (αερόμπικ με βήμα, τρέξιμο σε σκληρές επιφάνειες) και η εργασία με μεγάλα βάρη (άρση δύναμης, άρση βαρών) δεν συνιστώνται εάν υπάρχει μεγάλη τάση για οστεοχόνδρωση.
- Η καταπολέμηση του υπερβολικού βάρους είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες πρόληψης της οστεοχονδρωσίας, αφού το υπερβολικό βάρος είναι που δημιουργεί υπερβολικό άγχος στην ουσία των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
- Εγκατάλειψη κακών συνηθειών. Έχει αποδειχθεί ότι το κάπνισμα οδηγεί σε στένωση των αιμοφόρων αγγείων και σε επιδείνωση της διατροφής των ιστών, συμπεριλαμβανομένου του χόνδρου.
- Πρόληψη μόνιμου μικροτραυματισμού της σπονδυλικής στήλης. Για να το κάνετε αυτό, θα πρέπει να μάθετε την τεχνική της σωστής ανύψωσης και μεταφοράς βαρέων αντικειμένων (ειδικά αν αυτό είναι μέρος των επαγγελματικών σας καθηκόντων).
Οι ειδικοί θεωρούν ότι ο βαθύς, αρκετά μεγάλος ύπνος σε ένα καλά αεριζόμενο δωμάτιο σε μια ημιάκαμπτη επιφάνεια είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη της οστεοχόνδρωσης.
Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι ενώ βρίσκεται σε οριζόντια θέση, η σπονδυλική στήλη δεν υφίσταται βαρυτικό φορτίο, επομένως οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χαλαρώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτή τη στιγμή, σε αυτά συμβαίνουν ενεργά διαδικασίες αποκατάστασης και διατροφής, οι οποίες απαιτούν εισροή οξυγόνου. Εάν η επιφάνεια του κρεβατιού δεν είναι αρκετά σκληρή, η σπονδυλική στήλη δεν διατηρεί την ομοιόμορφη θέση της και ορισμένα τμήματα της αποκαθίστανται χειρότερα από άλλα.
Δυστυχώς, πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν παρατηρούν τα συμπτώματα και αγνοούν τον περιοδικό πόνο στον αυχένα και την πλάτη. Λίγη προσοχή στον εαυτό σας και ακολουθώντας μερικές συστάσεις μπορεί να μειώσει την ανάπτυξη αυτής της ασθένειας. Μερικές από τις συστάσεις, για παράδειγμα, η γιόγκα ή η σωστή διατροφή, μπορούν να γίνουν τρόπος ζωής και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής γενικότερα. Μια ασθένεια μπορεί να ωθήσει ένα άτομο σε έναν πιο σωστό και αρμονικό τρόπο ζωής. Ο κύκλος των γνωριμιών και των ενδιαφερόντων σας μπορεί ακόμη και να αλλάξει. Αυτή είναι μια καλή επιλογή όταν μια ασθένεια, που προκαλεί ταλαιπωρία, ωθεί ένα άτομο σε θετικές αλλαγές.